Повреди и кризи - 2

Прашање:Секогаш кога ќе станам многу загреан за физичко и за занимавање со спорт, се повредувам себеси до точка да морам целосно да престанам. Зошто се случува ова?

Шри Чинмој: Она што всушност се случува во твојот случај е да кога влегуваш во физичкиот свет - играјќи тенис или други работи - ти не му даваш важност на физичкото како такво. Ти остануваш во умот. Дел од твоето постоење го фрлаш во играта а другиот дел останува целосно во светот на умот. Тоа е како да се пресечеш себеси на половина. Твоето тело е на првиот спрат, но твојата свест е секогаш на повисокиот спрат, во умот. Ако можеш да насочиш повеќе од твојата ментална енергија во физичкото, кога играш, ова нема да се случи. Сакаш да играш и сакаш да победиш. Но всушност концентрацијата на умот, вистинската концентрација не е во самото физичко. Ти знаеш дека играш тенис, но концентрацијата која на телото му треба од умот не е тука. Постои јаз. Телото без концентрација од умот е беспомошно. Затоа, кога играш, не мисли на твојата умствена работа. Твојот ум може да не е свесен дека мисли на погрешна работа, но една работа е да не се биде свесен дека се прави погрешна работа а друга работа е свесно да се концентрира на вистинската работа. Внатре во тебе и околу тебе постојат многу битија. Бидејќи има јаз помеѓу концентрацијата на умот и физичката активност, овие битија можат да го нападнат физичкото. Тоа не мора да се лоши сили, но можат да создадат непријатни искуства во животот.